زندگی چون گل سرخی است٬ پر از خار٬ پر از برگ٬ پر از عطر لطیف  

یادمان باشد اگر گل چیدیم  

عطر و خار و گل و برگ٬ همه همسایه دیوار به دیوار همند.. 

الهی دلی ده که جای تو باشد  

زبانی که در وی ثنای تو باشد  

الهی عطا کن به این بنده چشمی  

که بینایی اش از ضیای تو باشد  

الهی عطا کن به من گوش و عقلی  

که آن گوش پر از صدای تو باشد  

تو کل زندگیم فقط یه اشتباه کردم و 

 اونم تکرار اشتباهاتم بود. 

    گاهی دلم می خواهد 

       وقتی بغض می کنم 

          خدا از آسمان بیاید  

به روزگار جوانی  

کسی که قامت او 

 زیر بار محبت  

خمید مادر بود. 

گلی که محبوب خداوند باشد، 

 بدون باران هم رشد می کند و 

 آن بی شک ، حاصلی سبز از 

 طبیعت این روزگار خواهد بود .  

خود را به که بسپارم وقتی که دلم تنگ است 

 پیدا  نکنم همدل دل ها همه از سنگ  است  

گویا که در این وادی از عشق  نشانی نیست  

گر هست یکی عاشق آلوده به صدرنگ است 

دریا باش تا هر کس لایق توست 

 با تو آرام گیرد و 

 هر کس لایقت نیست 

 در تو غرق شود. 

اگر  بعد از هر لبخندی هیچ وقت خدا را شکر نمی کنیم؛ 

حقی نخواهیم داشت بعد از هر اشکی از او گله مند باشیم.   

وقت مهمانی یار است بغل باز کنید  

عطر دیدار حبیب است کمی ناز کنید 

بر سر سفره ی مهمانی ایات خدا 

ذکر عجل فرجی را به غنا ساز کنید 

      بزرگی میگه:  

اگر بوی گناهان به مشام می رسید  

 کسی نزد دیگری نمی نشست. 

بزرگی میگه :  

  هر کس عمل کند به انچه می داند ,   

        می اموزد خدا او را انچه را نمی دا ند  .  

بر تن ما نکند آتش دوزخ اثری 

چون به آتشکده مهر شما سوخته ایم ... 

مرداب به رود گفت : 

تو چقدر زیبایی؟  

رود گفت: 

 من گذشتم ؛ تو هم بگذر....  

آوای باد انگار آوای خشکسالی ست 

دنیا به این بزرگی یک کوزه سفالی ست. 

باید که عشق ورزید,باید که مهربان بود 

زیرا که زنده ماندن هر لحظه احتمالی ست.