بهترین ها همیشه می مانند؛ 

شاید جلوی دیدگان نباشند؛ 

اما در دل ماندگارند. 

خدایا مرا ببخش  

به خاطر 

 تمام درهایی که کوبیدم  

و  

خانه ی تو نبود... 

  یکی میگه: 

بی بی ها همان نی نی هایی 

بودند که گذشت زمان باعث 

 جابجایی نقطه هایشان شد. 

تجربه ثابت کرده که : 

 « یه پایان تلخ بهتر از یه تلخی بی پایانه.» 

مگه نه؟ ؟؟ ؟؟؟ ؟؟؟؟

از تمام بودنی ها 

 تو فقط از آن من باش 

 که به غیر با تو بودن  

دلم آرزو ندارد 

مرا یاد کن؛ 

 آن دم که خدا را تلاوت می کنی  

شاید به صداقت قلبت 

 من نیز اجابت شوم. 

من عاشق آن گلم که 

 در بیابان عشق پژمرده شد 

 ولی منت باران نکشید. 

قاصدک! 

 شعر مرا از بر کن؛ 

برو آن گوشه باغ؛ 

سمت آن نرگس مست؛ 

و بخوان در گوشش و  

بگو باور کن  

یک نفر یاد تو را 

دمی از دل نبرد...  

آن کلاغی که پرید از فراز سر ِما 

و فرو رفت در اندیشه آشفته ابری ولگرد 

 و صدایش همچون نیزه کوتاهی، پهنای افق را پیمود 

 خبر ما را خواهد برد به شهر  

 همه می‌دانند، همه می‌دانند که من و تو 

 از آن روزنه سرد عبوس باغ را دیدیم 

 و از آن شاخه بازیگر دور از دست 

 سیب را چیدیم.  

یا ابا صالح مددی(عج)  

فلسفه الاکلنگ:  

اثبات بزرگی کسی است که 

فرو مینشیند تا دیگری پرواز کند. 

  بزرگترین تراژدی زندگی این است  

 که خیلی زود پیر میشویم و  

خیلی دیر عاقل ...

  کاش میشد همچو اواز خوش یک 

     دوره گرد زندگی را بار دیگر دوره کرد...  

            افسوس....